cultura e (neg)ocio

Desde a prexubilación, o meu marido colleu o hábito de sair da casa todos os días, nada máis erguerse e tomar o primeiro café, para ir buscar o xornal. Volta sempre con el baixo o brazo e un enorme sorriso de satisfacción polo traballo ben feito. Eu enténdoo, a xente que deixamos de traballar tendemos a crear pequenas rotinas que den algo de sentido á vida. Outros escreben blogs, que está como na moda; meu maridiño compra xornais que non le. Dálles voltas, pasa as follas unha e outra vez mirando as fotos con ar ausente, e á tarde fica dormido baixo o manto cariñoso das páxinas locais, as nacionais, internacionais ou as de anuncios por palabras. Agora, nunca as culturais. De todos é ben sabido que todo o que cobren as páxinas culturais dos diarios galegos está morto.
Manuel Bragado, xerifalte de Xerais, fai horas extras nos mandos de Brétemas, o que podería ser chamado as páxinas culturais do blogomillo, colección de palmadiñas nas costas alleas e proprias polo ben que escribimos nesta literatura "emerxente" (eu diria submerxida), de crónicas futboleiras e reflexións tinxidas de intelectualismo e optimismo subsidiado. E como as páxinas culturais, só interesa a quen aparece nelas, aos seus publicados e homenaxeados (valla a redundancia), para ver se saen ben na foto. É unha devolución permanente de favores: ti publícasme, eu falo ben de ti. Bragado, uhm, que nome tan suxerente. Non sei qué faría máis de un(ha) para conseguir (eis a palabra clave) un libriño nesa gran editorial que é Xerais. Lembremos que Xerais é esa gran editorial, como dixen, que recebe subsidios polo gran traballo de normalización e dignificación do galego (!).
Agora si, non é obxecto meu criticar a Xerais, aqui e agora, ollo. O que quero é dicir verdades, como reflicte o meu subtítulo. Simplesmente comentar, para quen nunca entrase en Brétemas (que probablemente sexamos quen non publicou en Xerais nen ten vontade de facelo), o que ia dicir, que me andan meus netiños por aqui a enredar, é que espero non encontrar a Brétemas (o blog) na lista de subsidios da Xunta porque aí xa sería un escándalo. Ollo, con isto non quero dicir que toda a literatura publicada por Xerais sexa unha merda. Hai merdas super grandes, merdas medianas, e merdas que nin merece a pena comentalas.
Así que, Brétemas, por favor, deixa de imitar o suplemento de Cultura de La Voz de Galicia e dedícate a cousas máis necesarias como ler o que publicas. Basta de chupar (polo menos da Xunta, que de outras cousas non falamos). Grazas polo teu tempo.